Author: Can

Nerede kalmıştık?Hah.En son evrene kök salmaya başlamıştım ve kendimin bile inanamayacağı bir bilinç seviyesine ulaşmıştım.Hikayemi kime bahsetmeye yeltensem deli damgası yiyebilirim o yüzden buraya yazıyorum:) ve inşallah bir gün kitap yazıp bu hikayeyi tüm insanlığa ulaştırabilirim.Ümidim bu yönde. Kendimi çok büyük sorumluluklar ve vizyonlar altına sokmuştum.Kendime ulaşılabilir ve yapılabilir hedefler koymama rağmen gene de kaygı…

Günlerden sıradan ve monoton bir gündü. Karnım kazanmıştı ve yemek yemeye gitmiştim.Yalnız olmak istiyordum.Kimseye haber vermedim ve masaya oturdum yemek için.Kalbim ağrımaya başladı gene.Durmadan ağrıyordu. Düşüncelere daldım. Dünyadaki ve çevremdeki eşitsizliği kabullenemiyordum.Günümüzün maddiyat anlayışının getirdiği değersizlik algısı ,fikirlerime ve aklıma nüfuz etmişti. Bu eşitsizliği kaldırmak için değer üretmeye çalışıyordum.Topluma ve insanlığa hizmet bilinci ile hareket…

Hepimiz akıp giden günlerin içinde savrulup gidiyoruz.Etrafımız da dikkatimizi dağıtacak bir sürü unsur yer alıyor.Sanki her biri bir hırsızmış gibi bizdeki bir şeyi çalmak için pusuda bekliyorlarmış gibi değil mi? Peki bu hırsızlar bizden ne istiyor?Bizdeki değerli olan ve çalmak istedikleri şey ne?Gelin hep birlikte görelim. Bu kargaşanın içinde herkesin bir yolu ve amacı olduğu…

Şu an ki toplum için,insanlık için ve gelecektekiler için çalışıyorum.Aynı zaman da geçmiştekilerin fedakârlıklarını yâd ediyorum.Zaman çizgisinde ışık hızında ilerliyor gibiyim.Çok çabuk geçiyor.Tarihte yerimi alabilecek miyim bilmiyorum. İnsanlığa,ailelere,bireylere ,onların sonsuz yaşamlarına ve dünya hayatlarına değer katmak istiyorum.Fedakârlık da bulunan ve toplum bilincini yavaştan kazanmaya başlayan bir mühendis adayıyım. Aslolanın insanların duyguları olduğunu ve insanlığın refahının…

Hepimiz en az bir kez arafa düşmüşüzdür.Karanlıklara.Belki de karanlıklar da değil ,bir hiçliğe.Zor zamanlardan geçiyor ve kendimizi bir yer de unutuyoruz.Unutuğumuz yer de aklımıza gelmeyince kendimizi aramaya çıkıyoruz.Bulamıyoruz.İşte tam da bu süreç:kaybolma ve kendini arama süreci. Bu süreçte insan kendini değersiz hissedebilir.Sanki koskoca evren kalbine oturmuş da kalbi bu ağırlığı kaldıramıyormuş gibi hisseder insan.Düşmüştür bir…

Hepimiz  akıp giden zamanın içinde hapsolmuş gibiyiz.Zamanın kıskacında takılıp kalmış,hayatın durmayan temposunda koşuşturmaktayız.En son ne zaman durup güneş ışığının eşliğinde derin bir nefes aldık? En son ne zaman gökyüzüne baktık?En son ne zaman durup düşündük? Önümüze para tutulmuş bir kukla gibiyiz.Sürekli bir şeylerin peşindeyiz gibi.Ancak unuttuğumuz bir şey var:Kendimiz. Sürekli devam eden bir döngünün içine…

Bir insan kalabalığın içinde nasıl yalnız olabilir?Bu sorunun birden falza cevabı olabilir.”Kalabalık yalnızlık” kavramı yılın kavramı/kelimesi seçilmiş.Sizce bunun sebebi ne olabilir?Sosyal medyanın ve dijital dünyanın iletişim çeşidi olarak benimsendiği bu çağda bu iki zıt kavram nasıl olurda birbirine bu kadar yakın olur?Gelin bu sorulara yanıt vermeye çalışalım. Gelişen teknoloji ile bereaber mesafeler ortadan kalktı ve…

En son ne zaman ayna da kendinize baktınız?Daha ziyade şöyle bir soru yönelteyim:En son ne zaman gökyüzüne baktınız?Bir zaman çizgisinde ilerliyoruz.Bu çizginin üstünde hiç durmadan ilerliyoruz.Zamanı durduramıyoruz.Durup düşünmek bütün dinamikleri değiştirebilir oysaki… Kendimizi tanımak bu evrendeki en önemli keşiflerden biri.Bu evrende mikrodan makroya keşfedilmesi gereken sayısızca şey var.Bunlardan birisi de insan.Belki de keşfedilmeye en çok…

Eskiden Batı’nın miamrisini severdim.Değişik geliyordu ve ilgimi çekiyordu.Diziler,filmler ve platformlar aracılığı ile iyi özendirilmişti.O zaman ki vizyonum ve fikir yapım güçlü ve net değildi.Çok çabuk etkileniyor ve kayboluyordum.Popüler kültürün dayatması ve bilgisizlik bu sürecin tuzu biberi oluyordu.Aradan zaman geçti.Mühendislik ve islami ilmim arttıkça ilgim azalmaya başlamıştı.Sürekli okumanın verdiği aydınlanmayı yaşıyordum.Evren-doğa-insan arasındaki kusursuz uyumu ve benzerliği…

Farkettiniz mi bilmiyorum ama sonuç odaklı olmak strese ve motivasyon kaybına yol açıyor.Biz insanlar bir şeyin hemen bizim olmasını istiyoruz.Çok sabırsızız.Bu bizim zaman algımızı alt üst ediyor.Şöyle örnek vereyim.Bir şeye iyi diyebilmemiz için iyi yanlarının kötü yanlarına ağır basması lazım.Her şeyin iyi ve kötü yanları var.Bizim de aynı şekilde insaniyetimizin verdiği bir zafiyet var.Eksiklerimiz ve…