Zamanın Penceresi

Günlerden sıradan ve monoton bir gündü.

Karnım kazanmıştı ve yemek yemeye gitmiştim.Yalnız olmak istiyordum.Kimseye haber vermedim ve masaya oturdum yemek için.Kalbim ağrımaya başladı gene.Durmadan ağrıyordu.

Düşüncelere daldım.

Dünyadaki ve çevremdeki eşitsizliği kabullenemiyordum.Günümüzün maddiyat anlayışının getirdiği değersizlik algısı ,fikirlerime ve aklıma nüfuz etmişti.

Bu eşitsizliği kaldırmak için değer üretmeye çalışıyordum.Topluma ve insanlığa hizmet bilinci ile hareket etmeye çalışıyordum artık.Projeler üretmeye ve insanlara ulaşmaya çalışıyordum.

Bu maddiyatın getirdiği değersizlik algısı ile başa çıkıyordum Bi şekilde.

Bir yandan gelecek kaygısı bir yandan maddiyatın getirdiği değersizlik algısı kalbimi ezmişti.

TV izliyordum ve izlediğim TV nin görüntüsü pencere ye yansıdığını gördüm.Bi TV ye bir de dışarı bakıp hüzünleniyordum. Gariptir ki yansıyan görüntü arkasındaki başka bir pencereye tam denk gelmişti.Yanında onlarca karanlık pencere de vardı.

Bina 6 katlı bir yerdi ve sırayla onlarca pencere vardı.İlk başta diğer pencerelerin olduklarını farketmemiştim. Karanlıklar Dı çünkü.

Sonrasında yansıyan penceredeki diziyi izledim.Birden bir aydınlanma geldi.Bu kesinlikle bir şeyi ifade ediyor dedim kendi kendime.

Galiba bana kendi hayatım ve bakış açım gösterilmişti.Karamsarlığımın ve insanlar ile kendimi karşılaştırmamın beni tek bir pencereye yani bakış açısına hapsettiğini gördüm.

İzlediğim pencerenin yanında ve üstünde onlarca pencere vardı ve hepsi de karanlıktı.

O zaman anladım ki içinde bulunduğum durum benim fikir yapıma ve bakış açıma bağlıydı. Değiştirmem gereken yalnızca düşüncelerim ve bakış açımdı.

Bir müddet daha düşünmeye devam ettim.Bu pencere aynı zamanda bana şu anı ve geçmişi de gösterdi.Bir film gibi hayatımı izledim.O an kendime dışarıdan baktım.Kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir andı.Asıl değerin paha biçilmez ahlaki ve duygusal kavramlar olduğumu biliyordum ama maddi algı herkes gibi beni de alt üst etmişti.

Bu olaydan sonra anladım ki asıl değer gerçekten de paha biçilmez miş.