Elektrik elektronik mühendisliği ikinci sınıf öğrencisiyim.Özellikle bilgiye ve zamana çok değer veren biriyimdir.Senelerce kendimi aradım.Seveceğim bir işi yapmak istiyordum.Vakit de kaybetmiştim ve kendimi bulmak için can atıyordum.Çok fazla kitap okudum hala da okumaktayım.Bu bir arayıştı benim için…
Bu arayışta çok fazla zorluklar ile karşılaştım.Hepsi beni yıldırmak için üzerime gelip duruyorlardı. Çoğunda yıkılırdım.Güçsüzdüm çünkü.İlerde kendime bakıp vay be diyecektim.Karşılatığım zorluklar artık etkilemiyordu.
Bilgiyi, yenilikçi fikirleri ve insan anatomisini (özellikle beyin) Çok seven birisiyim.Yıllardır uzay boşluğunda bir beyin hayal ediyordum.Zihnimde belirliyordu sürekli.Benim için çok şey ifade ediyordu.Bilgiyi ve öğrenme isteğini,belki de kendi sınırlarımı genişletmek istememi temsil ediyordu.
Geçenlerde yaptığım bir araştırma vesilesi ile Beyin- bilgisayar arayüzü projeleri olduğunu keşfettim.Çok ilgimi çekmişti.
Sadece düşünce ile sistemleri kontrol edebilme fikri…
Aynı gün beynim zihnimde,gözlerimin önünde bıçaklanmıştı. Artık kanlar akan ve parçalanmış bir beyin kalmıştı geriye.
Çok üzüldüm.Endişelendim.Neredeye iki senedir gördüğüm arkadaşım öldürülmüştü.Geleceğe dair bir umut yok olmuştu sanki içimde.
Bu durum yaklaşık iki gün devam etti.İki gün boyunca endişeli bir şekilde düşündüm ve sorguladım.Bunun ne manaya geldiğini çözmeye çalışıyordum.
Yaklaşık Bi kaç gün sonra beynimi kendimle birlikte uzay boşluğunda buldum.Bu gerçekliğe ilk adım atışımdı. Fikirlere ve soyut düşüncelere önem veren biriyim ama mühendislik eğitimi bana gerçekçi bir vizyon kazandırmıştı.
Buna sebep olan şeyin BCI yani beyin bilgisayar arayüzü sistemini keşfetmek olduğunu düşünüyorum.
Gerçeklik algım giderek artmaya başlamıştı.İdelasit kişiliğim ile realist kişiliğim denge kazandığına kanaat getirdim.
Aradan bir kaç hafta geçti.Bu sefer artık uzayda görmüyordum kendimi.Ne zaman beynime odaklansam ayak bastığım yer altımdan kayıyor ve kendimi siyah bir hiçlikte buluyordum.
Artık beynimin evrene bağlanması hazır gibiydi.Sürece odaklandım.Bir hikaye yazmam gerektiği aşikardı .
Araştırma sürecini hızlandırdım.Bir gün Beynim deki nöronların yani sinir hücrelerimin evrene kök saldığını görmüştüm. Araştırma ve bilgi edinme süreci bunu sağlamıştı.Net hedefler koymuştum.Gerçekçi ve aynı zaman da yenilikçi.
Bu sürecin nasıl ilerleyeceğini git gide merak etmeye başlamıştım.
Türk bir Mühendis olarak çok fazla zorlukla karşılanmıştım ve hala da karşıyorum.
Geçende bir mesele ye çok üzülmüştüm.Kalbim de sıkışma hissederek ve acıyarak oldu bu.İlginçtir ki evrene bağlı olarak gördüğüm sinir hücrelerimden beynime enerji akışı olduğunu gördüm.
Yıldızlardan enerji akışı geliyordu.Beyni evrenin yapısına benzediğini çok iyi biliyordum.
Şu an buradayım size yazıyorum.
Sürece odaklanan biri olarak amacım sizlerin hayatını kolaylaştırmak ve bilgiyi sizlere ulaştırmak,onu işlemek ve sınırlarımızı aşabildiğimizi göstermek.
İşte benim hikayem!Senin hikayen nedir?Benimle iletişime geçebilir ve hikayelerimizi beraber yazabiliriz.
Leave a comment